புழக்கடவில்.......

ஆயிரத்தில் ஒருவன் - வன்முறை வெறியாட்டம்.

2010-01-18T22:36:00.003+05:30

ஆயிரத்தில் ஒருவன் படம் குறித்து பல விமர்சனங்களை வாசித்துவிட்டேன்.

படம் பார்த்துவிட்டு வந்த அன்று ஏற்பட்ட அளவில்லாத கோபம் தணிய இரண்டொரு நாளாகிவிட்டது.

சினிமா எதைக்குறித்து நமக்கு கற்றுத்தருகிறது அல்லது கற்றுத்தராமலிருக்கிறது.
இருக்கின்ற அல்லது இருந்த உடல்ரீதியான பங்கேற்புடன் கூடிய பலவிதமான பொழுது போக்கு அம்சங்களையும் இரண்டே மீடியாக்கள் முழுதுமாக ஸ்வீகரித்துவிட்டன.ஒன்று தொலைக்காட்சியும், அதற்கும் முந்தியதுமான சினிமாவும். பாதிப்பில்லை என்றெல்லாம் யாராலும் ஒதுங்க முடியாது. பொழுது போக்காக மட்டுமே அல்லாமல் ஆட்சிஅமைப்பது வரையிலும் அதற்க்கு பலமிருப்பது எல்லோர்க்கும் தெரியும்.
சிந்தனைகளின் போக்கினையும், உணர்வுகளின் மாற்றத்தையும், சமூக கட்டுமானங்களையும் பாதிக்கின்ற அளவிற்க்கு இன்றைய சினிமா தாக்கம் மிகுந்ததாகவே வளர்ந்திருக்கிறது…பேச்சு மொழி உட்பட….

கிடக்கட்டும்.

இந்த சினிமா சொல்ல வருவதென்ன…அல்லது சொல்லாமலே சொல்லிச்செல்வதென்ன..ஏன் இவ்வளவு விமர்சனங்கள் முன் வைக்கப்படுகின்றன. குறைந்த பட்சமாக கதையாடலின் கோர்வை இதில் இருக்கின்றதா..? வன்முறை காட்டப்படும் அளவுகள்தான் என்ன..? குறைந்த பட்ச நேர்மையாவது கடைப்பிடிக்கப்பட்டிருக்கிறதா…இது போல கேள்விகள் ஏராளம்.

ஒரு இயக்குனருக்கு தோன்றிவிட்டால் டைட்டில் கார்டு போட்டுவிட்டு எப்படி வேண்டுமானாலும் கதை திரிக்கலாம்….அதான் டைட்டிலிலேயே போட்டு விட்டார்களே… தொடர்பே இல்லாமல் வரலாற்றை எப்படி வேண்டுமானாலும் புரட்டி கொல்லலாம்.யாருக்கென்ன வந்தது. பார்க்கின்ற எவருமே வெளியே வருகையில் ரீமா.. ஆண்ட்ரியா தவிர்த்து எந்த நினைவும் இல்லாமலிருந்துவிடுவார்களென்ற நம்பிக்கைதான்.

வேற்று நாட்டில் போய் பழங்குடியின மக்களை எப்படி வேண்டுமானாலும் சுட்டுக்கொள்ளலாம். எந்த நாடு இப்படிப்பட்ட அனுமதி வழங்குகிறது என தெரியவில்லை.

அதே போல குறைந்த பட்ச லாஜிக்…அடக்கிரகமே …லாஜிக்கே தேவையில்லை.
இயக்குனருக்கு தோன்றுவதெல்லாம் காட்சிகள்தான். ஏன் இப்படி? எத்தனைபேர் செத்து செத்து திரும்ப வந்து விளையாடுகிறார்கள் என்றெல்லாம் நீங்கள் எதுவும் கேட்ககூடாது. ஏழு விதமான தடைகள் தாண்டி ஒரே ஒரு ஈ, கொசு கூட போகமுடியாது. கதைக்களன் அப்படி. ஆனாலும் இந்த செத்து விளையாடுகிற படை மட்டும் போய்க்கொண்டே இருக்கும்.
அத்துவான வெளியில் நாட்கணக்கில் உணவில்லாமல் பெரும் பாறை உருண்டைகளை தள்ளிவிட்டு வந்திருக்கும் நாயகனும் நாயகிகளும் போய் சேர்ந்தப்பின் பேசுவது என்ன மொழி என புரியவே கால் மணி நேரமாகிறது. இதில் கொங்கை, புணர்தல் என்று வேறு ரீமா மெனக்கெட்டு பார்த்திபனை அழைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

இரண்டு கர்சீப் அளவு துணி சுற்றி ரீமா வருகின்ற பாதிப்பட நேரம் மட்டும் தியேட்டரில் கூக்குரல். இது போதுமே செல்வாவுக்கு...
இதைத்தான் பேண்டஸி என்கிறார்களோ என்னமோ…
சோழர்கள் என்று காண்பிக்கப்படுகிற காட்டுவாசி கும்பலைத்தான் தாங்க முடியவில்லை.
அதிலும் சோழர்களுக்கென்று ஒரு கலர் தேர்தெடுத்திருப்பார் பாருங்கள் அபாரம்.
சோழர்கள் இப்படியா வாழ்ந்திருப்பார்கள்…
அவர்களின் கட்டிடக்கலை என்ன…கடல் கடந்த வியாபாரம் என்ன….உபயோகப்படுத்திய வாசனைத்திரவியங்கள் எத்தனை…

அய்யய்யோ….
டைட்டில் கார்டை மறந்து தொலைத்துவிட்டேன்.

எல்லாம் ஆயிற்று.தன் கழுத்தை தானே வெட்டுவது, முலையை கசக்கி ரத்தம் பீய்ச்சுவது, காலை அகட்டி பாத்திரத்தில் மூத்திரம் பேய்வது, நர மாமிசம் உண்பது, பேண்டஸியில் இதெல்லாம் வருமென்பதே தெரியாமல் போய்விட்டது.

க்ளைமாக்ஸில் பாண்டிய படைகளின் கைகளில் வைத்திருப்பது போன தீபாவளிக்கு விற்று மிச்சமான துப்பாக்கிகள் போலிருக்கிறது. இரண்டு படைகளும் மோதிக்கொல்லும் காட்சிகளில் அதிகபட்ச உழைப்பு இதில் அப்பட்டமாக தெரிகின்றது.

இறுதிக்காட்சி அதியற்புதம்... ஆரம்பத்தில் எங்கே ஆரம்பித்தோம், நடுவே கதை எதை நோக்கி திரும்பியது, எதைப்பற்றியும் இயக்குனரும் சரி நாமும் சரி கவலைப்பட தேவையில்லை. முடிவில் ஒரு மாபெரும் துயரத்தினை பதிவு செய்கிறாராம்.

தைரியமிருந்தால் அதை தனியாக ஒரு படமே எடுக்க வேண்டியதுதானே. எதற்கு சோழ பாண்டிய ரீமா கலர்படத்தில் இதையும் சேர்த்து குழப்பவேண்டும்..

7ஜி.ரெயின்போ காலனி மற்றும் புதுப்பேட்டை போன்ற வித்தியாசமான கதைக்களத்தினை அற்புதமாக படமாக்கித்தந்த செல்வராகவனின் மேலிருந்த நம்பிக்கையும், கார்த்தி என்கிற நல்ல நடிகனை வீணடித்த வயிற்றெரிச்சலும், இந்தளவிற்கு ஆள் பலமும் பண பலமும் வைத்துக்கொண்டு, ஒரு சாதாரண தமிழ் சினிமா ரசிகனை காறித்துப்ப வைத்துவிட்டார்களே என்ற ஆதங்கமும்தான் இவ்வளவு கோபத்திற்கும் காரணம்.

இதனை உழைப்பெனவும், பேண்டஸியெனவும் கொண்டாடவும் இங்கு நமது மக்கள் தயாராகவே இருக்கிறார்கள்.வித்தியாசமான பார்வை வேண்டும்தான்…ஆனால்......

பொந்திச்சேரி நண்பர்கள்...

2009-12-08T23:45:00.003+05:30

அன்புள்ள ----- மற்றும் ----- அவர்களுக்கு,

முழுமையாக வெயில் ஏறாத பின் காலைப்பொழுதில், மீன் சமைக்கும் வாசனையை நுகர்ந்தவண்ணம் உங்கள் வீட்டில் நுழைந்தது முதல், நள்ளிரவு சமீபிக்கும் வேளையில் முகம் பார்த்து விடைபெற்றுக்கொள்ளக்கூட முடியாத அவசரகதியில் பேருந்து ஏறி பிரிந்தது வரையிலான அந்த 36 மணி நேரம், நினைத்து மகிழ்ந்து அசைபோடக்கூடியதாக இருந்தது.

பேசவேண்டும் என்று நினைப்பவைகளை என்னால் முழுமையாக எப்போதும் (ஒருபோதும் ! ) பேசிவிடமுடிவதில்லைதான்

ஆனால் பேச நேர்ந்தவை யதேச்சயாகவன்றி, எண்ணற்ற சாத்தியக்கூறுகளிலிருந்து, தேர்ந்து, நுட்பமாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள வரைமுறைகளையும் மீறாமல், நிகழ்த்தமுடிந்தவைகளாகக் கொள்கிறேன்.

கலை சார்ந்த, அல்லது, சமூக நிகழ்வுகளுடன் உயிர்ப்புடன் வினை புரியும் முறைகள் சார்ந்த, வாழ்க்கையை வாழ விரும்பியிருந்தேன்.

முனைப்பு மற்றும் வெளிப்பாட்டுத்திறன் குறைவினாலோ, அல்லது சூழல் காரணமாகவோ அவ்வாறன்றி எண்ணற்ற சமரசங்களுடன் கூடிய ஒரு வாழ்வு முறைக்கு பழகிவிட்டேன்.

மாறாக, கலை இலக்கியம் சார்ந்தும் சமூக செயல்பாடுகள் சார்ந்ததுமான வாழ்வை தேர்ந்து கொண்ட உங்களைக் காணும்போது சிறிது பொறாமையாக உள்ள அதே வேளையில் அதனால் ஏற்படும் இழப்புகள் மற்றும் மன அழுத்தங்களை நினைத்து ஆயாசமும் கொள்கிறேன்.

உஙகள் நட்பு வளையத்துள் ஒருவனாக இருப்பதில் பெருமிதமும் ஏற்படுகிறது.

முதல் சந்திப்பு என்று இதை எழுதும்போது மட்டுமே உணரும் வண்ணம், எவ்வித மனத்தடைகளுமின்றி, உரையாடிய, உரையாடவைத்த ---- அவர்களுக்கு நன்றி.

அரிந்த பழங்களுடன் தேனை கலந்து உண்டதால் ஏற்பட்ட சுவையுணர்ச்சியும், கோடை வெயிலில் தென்னந்தோப்பில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தபோது வீசிய காற்றில் அடைந்த இதமும் இன்னமும் என்னில், உஙகள் அன்பால், நீடிக்கிறது.

அன்புடன்

ராஜகாந்தன்

தமிழ் கொலை...பாடல்.

2009-09-23T23:35:00.004+05:30

Tamil - Lyrics
================================================================================
Movie Name: Aalavanthan
Song Name: Un Alaguku Poruppu
Singers: Shankar Mahadevan, Sujatha
Music Director: Shankar Ehsaan Loy
Lyricist: Vairamuthu
English
================================================================================
௿௾(ஃபெமலே வொகலிழிங்க்)
(ஈன்ஸ்ற்றுமென்டல்)

மாளே:
ஓஹ்ஹ், உன் அழகுக்கு தாய் பொருப்பு,
ஆரிவுக்கு டமிழ் பொருப்பு,
ஊன் அழகுக்கு தாய் பொருப்பு,
ஆரிவுக்கு டமிழ் பொருப்பு,

ஃபேமாளே:
ஓஹ்ஹ்,
ஊன் புகழுக்கு வான் பொருப்பு,
பொருமைக்கு மன்ன் பொருப்பு,
ஊன் குனதுக்கு பொன்ன் பொருப்பு,
குரும்புக்கு விரல் பொருப்பு,

மாளே:
ஊன் நிரதுக்கு மலர் பொருப்பு,
நெஞ்சுக்கு மலை பொருப்பு,
குரலுக்கு குயில் பொருப்பு,
குழைந்தைக்கு நான் பொருப்பு,

(பக்க்க்ரௌண்ட் வொகலிழிங்க்)

ஊயிரே உயிரே,
என் உலகம் உனது பொருப்பு,
உரவே உரவே,
ஊன் உதடு எனது பொருப்பு,
ஊயிரே, உயிரே...

(ஈன்ஸ்ற்றுமென்டல்)

ஊன் பார்வைக்கு பனி பொருப்பு,
ஊன் பனிவுக்கு மலை பொருப்பு,
ஊன் பார்வைக்கு பனி பொருப்பு,
ஊன் பனிவுக்கு மலை பொருப்பு,

ஃபேமாளே:
ஊன் சிரிப்புக்கு இசை பொருப்பு,
ஸிலிர்புக்கு இவள் பொருப்பு,

மாளே:
ஊன் அளவுக்கு சிலை பொருப்பு,
ஊன்ன் வளைவுக்கு நதி பொருப்பு,

(ஃபெமலே / மலே வொகலிழிங்க்)

ஓஹ்ஹ், உன் அழகுக்கு தாய் பொருப்பு,
ஆரிவுக்கு டமிழ் பொருப்பு,

ஃபேமாளே:
ஊன் புகழுக்கு வான் பொருப்பு,
பொருமைக்கு மன்ன் பொருப்பு,

மாளே:
ஊன் நிரதுக்கு மலர் பொருப்பு,
நெஞ்சுக்கு மலை பொருப்பு,

ஃபேமாளே:
என் குலிருக்கு நீ பொருப்பு,
குழந்தைக்கு நான் பொருப்பு,

(பக்க்க்ரௌண்ட் வொகலிழிங்க்)

மாளே:
ஊயிரே உயிரே,
என் உலகம் உனது பொருப்பு,
உரவே உரவே,
ஊன் உதடு எனது பொருப்பு,
ஊயிரே, உயிரே...

(ஈன்ஸ்ற்றுமென்டல்)

ஃபேமாளே:
என் பொர்வைக்கு நீ பொருப்பு,
ஊன் வேர்வைக்கு நான் பொருப்பு,
என் பொர்வைக்கு நீ பொருப்பு,
ஊன் வேர்வைக்கு நான் பொருப்பு,

மாளே:
கனவுக்கு நீ பொருப்பு,
திணவுக்கு நான் பொருப்பு,

ஃபேமாளே:
என் வரவுக்கு நீ பொருப்பு,
ஊன் செல்லவுக்கு நான் பொருப்பு,

(மலே / ஃபெமலே வொகலிழிங்க்)

மாளே:
ஊன் அழகுக்கு தாய் பொருப்பு,
ஆரிவுக்கு டமிழ் பொருப்பு,

ஃபேமாளே:
ஊன் புகழுக்கு வான் பொருப்பு,
பொருமைக்கு மன்ன் பொருப்பு,

மாளே:
ஊன் நிரதுக்கு மலர் பொருப்பு,
நெஞ்சுக்கு மலை பொருப்பு,

ஃபேமாளே:
என் குலிருக்கு நீ பொருப்பு,
குழந்தைக்கு நான் பொருப்பு,

(பக்க்க்ரௌண்ட் வொகலிழிங்க்)

மாளே:
ஊயிரே உயிரே,
என் உலகம் உனது பொருப்பு,
உரவே உரவே,
ஊன் உதடு எனது பொருப்பு,
ஊயிரே, உயிரே...

(மலே / ஃபெமலே வொகலிழிங்க்)
ஊயிரே...
(ஈன்ஸ்ற்றுமென்டல் / ஃபெமலே வொகலிழிங்க்)

அன்பளிப்பு : அண்ணன் ஜீவ்ஸ்...அவர்கள்.

ரசனையான பாடல்கள்...1

2009-09-15T20:13:00.006+05:30

தொலைக்காட்சி பார்ப்பதில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு ரகமாக இருக்கக்கூடும்.
இரண்டு நிமிடங்களுக்குள்ளாக 60சானல்களையும் தொடர்ச்சியாக மாற்றிக்கொண்டிருப்பதுதான்
எனது வழக்கம்.
சில நேரங்களில் கன்னட பாடல்களை ம்யூட் செய்து பார்த்துக்கொண்டிருப்பேன்.
அதே போல ”ஏஞ்சல்” என்று ஒரு சானல் இருக்கிறது.அதிக சத்தம் வைத்து பார்க்கும் சில நிகழ்ச்சிகளும் உண்டு.

மேலே சொன்னவை எனது ரசனை மட்டுமே...இப்படி ஒரு ரசனையா என கேட்பவர்கள் ஒரு முறை அனுபவித்து பார்க்கலாம்.

சில நேரங்களில் அபூர்வமாக ஒரு சில பாடல்கள் உன்னத கணங்களாக அமைவதுண்டு.
மனம் கவர்ந்த என்று சொல்வதை விடவும், பார்த்துவிட்டு ஏதேனும் சொல்லுங்களேன்.

३२ பல்லும் ஒரு முகமும்.

2009-06-15T20:30:00.001+05:30

01. உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?

சொந்த பேர், அப்பா வைத்தது.அது பிடிக்கவில்லை.வேற வழியில்லாம தொங்கிட்டிருக்கு.இனைய உலவு பேர் (கும்க்கி) நானே வச்சிகிட்டது.அப்ப தோணிச்சி.அது மனசுல சுலபமா பதியிரமாதியிருக்கறதனால பிடிக்கும்.
(அவசியத்துக்கு பிடித்த மாதிரி பேர் குழந்தைப்பருவத்தில் வைத்தாலும் கூட பின்னர் விருப்பத்துக்க தக்க பேரை பெற்றோர்களே மாற்றித்தந்துவிடவேண்டும்…என்பதே என் விருப்பம்)

2.கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது

பிரபாகரன் இறந்ததாக காட்டப்பட்ட விடியோக்ளிப்பிங்ஸ் பார்த்த அன்று இரவு 2மணிவரை.(1.50லிருந்துங்க….)

3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?

பிடிக்கும்.அழகாக எழுத வரும்.(தொழிலே எழுதறதுதானே)

4).பிடித்த மதிய உணவு என்ன?

சின்ன வயசுல எங்க பண்ணைல வேலை செய்யிர வேளையாட்கள் வீட்லருந்து வரும் கம்மஞ்சோறும், கருவாட்டுக்குழம்பும்।இன்று வரை அதற்க்கு ஈடு இனையில்லை.(ஹோட்டல் என்றால் இடியாப்பமும் பாயாவும்தான்)

5.நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?

ஆம். உண்மையான நட்புடன் பழகுபவர்களை.(உடனே பழகிடுவேன்..அம்புட்டு இ வா)

6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?

பொந்திச்சேரியில்(பாண்டி) கடலில் குளித்திருக்கிறேன்.அது ஒரு சிரமமான அனுபவம்.கொஞ்சம் மன தைரியமும் அதிக சக்தியும் தேவைப்படும். சாதாரணமாக அல்ல.நன்றாக உள் சென்று குளிக்கவேண்டும்.சிறிது நேரத்திலியே கை கால்கள் ஓய்ந்துவிடும். புரட்டிப்போடும் அலைகளினூடாக சொர்கம், நரகம் எல்லாம் ஒன்றாக தெரியும்.சிறிது நேரம் இருக்க நேரிட்டால் நேரிலேயே போகவும் வாய்ப்புண்டு.

அருவிக்குளியல் அற்புதமான ஒன்று.அனுபவித்து குளித்ததுண்டு.இன்னும் தேடித்தேடி குளிப்பதுண்டு.கண்ணை மூடிக்கொண்டு அருவியின் வாகான உள் அமர்ந்து உச்சஸ்தாயியில் ரீங்காரம் செய்துகொண்டிருப்பதில் அலாதியான சுகம்.(கேள்வி கேட்ட ஆளை கடல்ல தூக்கி போட்டு ரசிக்கனும்யா)

7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?

வேரென்ன கண்கள்தான்….(ஆன்களிடம் மட்டும்.)

8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?

பிடித்தது பிடிவாதம் மட்டும்.பிடிக்காததும் பிடிவாதம்தான்.(இது எல்லோர்க்கும் தெரிஞ்சதுதான)

9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விஷயம் எது?

பாஸ் (நா வீட்டு வேளை செய்யும்போது அவங்க ப்ளாக் படிப்பாங்க அதனால…..)

10.யார் பக்கத்தில் இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள்?

என்னசொல்றது….பதிலில்லை.(மனசுக்குள்ள..கிம் காதர்ஷியன்)

11.இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள்?

ஆப் ட்ரவுசரும், டி சர்ட்டும்.(எதுக்கு இந்த கேள்வில்லாம்)

12.என்ன பாட்டு கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?

AOL இனைய ரேடியோவில் எப்போதும் ஜாஸ் இசை.(அங்காடித்தெரு பாடல்களை இரவு 11.00மனிக்கு மேல் அய்பாடில் கேட்டு ரசிப்பதுண்டு)

13.வர்ண பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு
ஆசை?

ஸ்கை ப்ளூ.(கேள்வியை ஆரம்பித்த புண்ணியவான் ஜோசியம் பார்ப்பவரா?)

14.பிடித்த மணம்?

மருதாணி செடியின் மணம்.(வீட்டில் வளர்த்தால் மோகினி கூட வந்து வாசம்(அதில்லீங்க) செய்யுமாமே.)

15.நீங்க அழைக்கப் போகும் நபர்கள் யார் யார் ? ஏன் உங்களுக்கு அவர்களை பிடித்துஉள்ளது. அவர்களை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?

கிட்டத்தட்ட எல்லோரும் பதிவெழுதிவிட்டார்கள். நான் லேட்.அதனால் யாரையும் அழைக்கும் எண்ணமில்லை.(எப்படிப்பட்ட சோம்பேறியென விளங்கியிருக்கும்)

16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?

தத்துப்பித்துவம் நல்லா எழுதுவாரு.பார்லிமெண்ட் போய் அமைச்சராகிர அளவுக்கு சரக்குள்ள மனுசன்.ஹூம் நம்மநாட்டுக்கு கொடுத்துவைக்கல.(வீட்டம்மாவ பழிதீர்க்கணும்னா அவருடைய கவிதைய சத்தமா படிக்க ஆரம்பிச்சிடுவேன்…அந்தம்மா வாயடைச்சு மவுனமாய்டுவாங்க)

17. பிடித்த விளையாட்டு?

கிராமத்திலிருந்தவரை வாலிபால்.இப்போது தினசரி ஓய்வில்லாமல் ஷட்டில்(.சனி ஞாயிறுகளில் மட்டும் காலை 7முதல் மதியம் 2மணி வரை.)

18.கண்ணாடி அணிபவரா?

பைக்கும்போது மட்டும்.(அம்புட்டு வயசாவலிங் சாமி)

19.எப்படிப் பட்ட திரைப்படம் பிடிக்கும்?

மஜித் மஜிதியின் எல்லா படங்களும்,சத்யஜித்ரே,மிருனாள் சென்,மகேந்திரனின் உதிரிப்பூக்கள்.(ஹி..ஹி….இப்புடி போட்டாத்தான் மருவாத)

20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?

தி மங்கோலியன்(எழவு புரிஞ்சாத்தான)

21.பிடித்த பருவ காலம் எது?

மழக்காலம் பிடிக்கும்.அதைவிட குளிர்காலத்தின் ஊட்டி மற்றும் குன்னூர் அல்லது கோத்தகிரி ரொம்ப பிடிக்கும்.(உதகை மக்கள் வாழ்க்கையில் கொடுத்து வைத்தவர்கள்)

22. இப்பொழுது படித்துக்கொண்டு இருக்கும் புத்தகம்:

ராஸலீலா முடியும்தருவாயிலிருக்கிறது.அடுத்து பூமணியின் நாவல்.(ஒரே நேரத்தில் மூன்று அல்லது நான்கு நாவல்கள் மாற்றி மாற்றி படிப்பது வழக்கம்)

23. உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள்மாற்றுவீர்கள்?

தினசரி…

24.உங்களுக்கு பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?

அடர்ந்த கானகத்தின்,
நீரோடை மற்றும் குயிலின் சத்தம் பிடிக்கும்.(அது எல்லோர்க்கும்தான பிடிக்கும்)

இந்த ஆட்டோவின் பின்னால் செல்லும்போது கொலைகாரனாகுமளவு வரும் சத்தம் பிடிக்காது.(ஆட்டோவ எவந்தான் கண்டிபிடிச்சானோ…ஆண்டவா)

25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?

கோமுக். ஹிமாலயாவில் கங்கை உற்பத்தியாகும் இடம்.(ப்ளைட்ல தாய்லாந்துக்கு போவ ஆசை…ஹும் பார்ப்போம்.)

26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?

அதை மற்றவர்கள்தான் சொல்லவேண்டும்.(எண்ணுமிருக்கறதா நமக்கு ஒளிவட்டம்லாம் இல்லீங்க)

27.உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?

நிறைய இருக்கு.குறிப்பிட்டு ஒன்றை மட்டும் சொல்ல முடியவில்லை.(ஆக மொத்தம் எல்லாமே அதிருப்திதான்)

28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?

அப்படின்னா…? (எல்லோருமே மிருகங்களிலிருத்து வந்தவிங்கதான சாமி)

29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?

ஸ்விஸ். (இதுக்கொன்னும் கொறவுள்ள)

30.எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?

குறிப்பிட்டு எப்படியுமில்லை.(மீண்டும் குழந்தை பருவத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கவேண்டும்…)

31.மனைவி இல்லாம செய்ய விரும்பும் காரியம் ?

நண்பர்களுடன் நோக்கில்லாமல் ஊர் சுற்றுவதுதான்.(அடிக்கடி அதானுங்க நடக்குது)

32)வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க…

சித்தம் போக்கு சிவம்போக்கு.(என்னத்த சொல்றது போங்க…)

குறிப்பு: அடைப்புக்குள் இருப்பது மனசாட்சி.

கதையின் தலைப்பு ஒருவேளை உங்களிடமே இருக்ககூடும்.

2009-06-06T14:15:00.000+05:30

”அய்யோ அக்கா” என கத்திவிட்டோம் நானும்,அலீபும்।

ஒரு சங்கடமான சூழ்நிலை ।

சுதாரித்துக்கொண்ட அக்கா, “என்னிய மறந்துடாதீங்கடா, எந்த உறவுமில்லாம தனிமரமா நிக்கறேண்டா” என்றார்।

”நீங்க கொஞ்சம் அமைதியா இருக்கீங்களா, ஏன் இப்படில்லாம் நெனக்கறீங்க நாங்க இருக்கோம்க்கா.கொஞ்சம் பொறுத்துக்கங்க ஏதாச்சும் பண்ணலாம்” என்றான்அலீப். நான் கண்களில் கசியும் கண்ணீருடன் அக்காவையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்।

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு………. நாங்களெல்லாம் ஆப் ட்ரவுசருக்கும் லுங்கிக்கும் இடைப்பட்ட காலகட்டத்தில் ஊர் சுற்றிக்கொண்டிருந்தபோதே சரசு அக்கா பி எஸ் சி முடித்திருந்தார்கள்.ஊரில் காலேஜ் வரை போய் படித்த பெண் அவர் மட்டும்தான்.பகல் பொழுதுகள் பெரும்பாலும் கேசட் ரிகார்டரில் பாட்டு கேட்பதுவும்,தூர்தர்ஷனில் படம் பார்பதுவும், லைப்ரரியிலிருந்து எடுத்துவரும் சாண்டில்யன் கதைகளுடனும்,ராணி முத்துவுடனும், மாலைமதியுடனும் கழியும். மாலை நேரங்களில் ட்யூசன் நடக்கும்।

அக்காவீட்டின் ஒரு வாசல் தெருப்பக்கமும், இன்னொரு வாசல் எலிமெண்டரி ஸ்கூலின் விளையாட்டு மைதானத்தின் பக்கமாகவும் இருந்தது.மாலை வேளைகளில் ஸ்கூல் விட்டு டீச்சர்ஸ் கிளம்பும் நேரத்தில் எங்களது வாலிபால் டீமின் ஆர்பாட்டம் ஆரம்பமாயிருக்கும்।அக்கா வீட்டில்தான் நெட்டும் பந்தும் வைப்பது।அதை எடுத்து வரவும், திரும்ப வைக்கவும் எங்களுக்குள் ஒரு போட்டி நடக்கும்.சில நிமிடங்களாவது அக்காவை அருகில் பார்த்துவருவதில் ஒரு சின்ன கிளர்ச்சிதான்.

சரசு அக்கா நல்ல உயரமும்,அலாதியான நிறமும், வசீகரமும் கொண்டவர்.ஊரிலுள்ள இள வட்ட பசங்களெல்லாம் பின்னாடி சுற்றுவதில், அக்காவின் முகத்தில் எப்போதும் லேசான பெருமிதம் இருக்கும்। படிப்பும் கொஞ்சம் கூட என்பதால், சம பருவமுள்ள எந்த பெண்களிடமும் நட்பு வைத்துக்கொண்டதில்லை। வீட்டிற்க்கு ஒரே மகள் என்பதால் செல்லம் அதிகம்.

ஆயிற்று. அக்கா காலேஜ் முடித்து இரண்டு மாதங்கள் கூட முடியாத நிலையில் சூரத்தில் துணி வியாபாரம் செய்துகொண்டிருந்த தாய் மாமன்காரன் வந்து வீட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டான். உடனே கல்யாணம் செய்ய வேண்டுமென்ற மிரட்டலுடனும், பஞ்சாயத்து பண்ண நான்கைந்து பேருடனும். மேலும் படிக்க வையுங்களென்ற அக்காவின் முதல் கோரிக்கையும், படித்த மாப்பிள்ளைக்காவது கட்டிவையுங்கள் என்ற இரண்டாவது கோரிக்கையும், ”படித்த பொட்டபுள்ளைங்களை நம்ப முடியாது பின்னால் லவ் அது இதுவென்று ப்ரச்னை வரு”மென்றும், ”8ம் வகுப்பு படித்திருந்தாலும், துணி வியாபாரத்தில் லட்ச லட்சமாக சம்பாதிப்பவ”னென்றும் முறையே புறந்தள்ளப்பட்டன।

கல்யாணத்துக்கு தயாராகிக்கொண்டிருந்த அக்காவின் முகத்திலிருந்த சோகம் எங்கள் மனசை பிசைய ஆரம்பித்துவிட்டது। ஊரிலிருந்த இளவட்டங்களில் யார் அக்கவிற்க்கு பொருத்தமானவர் என எங்களுக்கிடையே பட்டிமன்றம் நடந்து கொண்டிருந்தது।” ஒரு 4வருஷம் முன்னாடி பொறந்திருந்தா நானே அக்காவ கல்யாணம் செய்துருப்பேன்” என்றான் அலீபு. ”போடா முட்டாள், ஊர்ல இத்தன பசங்க அக்காவ சுத்திவந்தாலுமே அவங்க யாரையுமே கண்டுக்கல , அவங்க மனசுக்கும் , படிப்புக்கும் அழக்குக்கும் பெரிய டவுன்லருந்து நல்ல மாப்ளையா அமைஞ்சிருக்கனுண்டா” என்றான் இன்னொரு ஆப் ட்ரவுசர் ராசா. நாட்கள் நகர்ந்தது .கல்யாணத்தன்று மட்டும் அக்கா கொஞ்சம் சந்தோஷமாக இருந்ததாகப்பட்டது. “மாமன் ஏதாவது வெய்ட்டா நகை போட்டிருப்பாண்டா” என்றேன் நான்.

3 மாதம் கழித்து மாம்ஸ் சூரத் பொறப்பட்டு போய்விட்டார்।அக்கா மறுபடியும் கதை புஸ்தகங்கள் , டிவி, இத்யாதிகளுக்குள் மூழ்கிப்போனார்கள்। சுத்தி வந்த இளவட்டங்களெல்லாம் காணாமல் போய்விட்டன. எங்களுக்கு ஒரே ஆறுதல் அக்கா அதே வீட்டில் இருந்ததுதான்.

நடுவில் மாம்ஸ் 2 மாதங்களுக்கொருமுறை போல ஆரம்பத்தில் வந்து போனவர் காலப்போக்கில் நீண்ட இடைவெளி விட ஆரம்பித்தார்।தொழிலில் ஏதோ ப்ரச்னை என்று அக்காதான் சொன்னார்கள்। எங்கள் டீமிற்க்கு புதிதாக ஒரு நெட்டும் வாலிபால் ஒன்றும் அக்கா வாங்கித்தந்தார்கள். அவ்வப்போது பக்கத்து ஊரில் இருந்த டெண்ட் கொட்டகைக்கு சினிமாவிற்க்கு போகும் பொதெல்லாம் எல்லா செலவும் அக்காதான் செய்வார்கள்.பின்னர், விளையாட்டே வாழ்க்கை ஆகிவிடாது என்று சொல்லி காலை நேரங்களில் எங்களுக்காக பீஸே இல்லாமல் ட்யூஷன் எடுத்ததோடல்லாமல், நோட்டு வாங்கவும், ஸ்கூல் பீஸ் கட்டவும் அவ்வப்போது பணம் கொடுத்தார்கள்.

கேட்டும், கேட்காமலும் அக்கா செய்த உதவிகள் பட்டியலிட்டு மாளாது. இடையில் ஒரு சம்பவமும் நடந்தது. பிரசிடெண்ட் மகன் ரொம்ப தொந்தரவு தருவதாக ஒரு தடவை வருத்தப்பட்டார்கள். ஒரு வாரம் கழித்து டெண்ட் கொட்டகையில் புது படம் மாற்றியவுடன், முதல் ஷோ இண்டர்வெல்லில் ஒன்னுக்கிருக்கபோனவனை முகத்துக்கு துண்டு போட்டு கும்மித்தள்ளிவிட்டோம். ரெண்டு நாள் வெளியே தலை காட்டாமலிருந்தவன், பின்னர் அக்கா வீட்டை கடக்கும்போது தலை குனிந்து கொண்டே போவதை பார்த பின்புதான் அக்கா முகத்தில் புன்னகையே பார்க்க முடிந்தது.

சில வருடங்கள் கழித்து நான் அரசு பணியின் காரணமாக அருகிலுள்ள நகரத்திற்க்கும், அலீப் மாந்தோட்ட வியாபாரியாக கிராமத்திலேயும், நன்றாக படித்த ராசா ஹைய்வேஸ் என்ஜினியராகவும், இன்ன பிற ட்ரவுசர் தோஸ்த்துகள் ஆளுக்கொரு திசையில் பெயர்ந்து காலாகாலத்திலோ அல்லது காலம் கடந்தோ கல்யாணமாகி செட்டிலும் ஆகிவிட்டோம்।அவ்வப்போது அலீப்பிடம் அக்காவைப்பற்றி விசாரிப்பதுண்டு।

சமீபத்தில் பக்கத்து ஊரில், ஷட்டில் டோர்ணமெண்ட் பார்ப்பதற்க்காக நானும் பாலன் அண்ணாரும் அவரின் பியஸ்ட்டாவில் கிளம்பினோம்.அலீப்பையும் உடன் அழைத்துச்செல்லும்போதுதான் சரசு அக்கா அந்த ஊரில்தான் செட்டிலாகியிருப்பதாக சொன்னான்.இடைப்பட்ட வருடங்களில் நடந்த சம்பவங்கள் அவனுக்கும் அரைகுறையாகத்தான் தெரிந்திருந்தது. சூரத் மாம்ஸ் தன் தொழிலில் செய்த தில்லுமுல்லுகளால், பிரச்சினை பெரிதாகி அங்கிருந்த சேட்வகையறா மாம்ஸை காலி செய்து ஊருக்கு ஆம்புலன்ஸில் அனுப்பிவைத்துவிட்டார்களாம்।அப்போது அக்காவிற்க்கு 2 வயதில் ஆண் குழந்தை இருந்ததாம்। காரியம், கருமாதி எல்லாம் கூடவே இருந்து உதவி செய்த மாம்ஸின் தூரத்து உறவு தம்பி ஒருவன் தான் காலம்பூராவும் கண்கலங்காமல் காப்பாற்றுவதாக கூறி அக்காவையும், குழந்தையையும் 2 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த ஊருக்கு அழைத்து சென்றுவிட்டானாம். இந்தளவுதான் அலீபுக்கு தெரிந்திருந்தது.

ஊரில் நுழைந்தவுடன் “இங்கே சரசு என்று ஒருத்தங்க------ஊர்லர்ருந்து இங்க குடிவந்தவங்க” என்று விசாரித்தான் அலீப். டீ கடையில் பேப்பர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவர்கள் கண்கள் விரிய காரை பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கடைக்காரர் வழி சொன்னதோடல்லாமல் “பாருங்கய்யா சரசாவுக்கு வெளி ஊர்லருந்தல்லாம் கார்ல கஸ்டமர்ங்க வராங்க” என்றார்। எங்களுக்கு துணுக்கென்றது। சங்கடமாகவே அந்த வீட்டை அடைந்தோம். சின்ன ஓட்டு வீடு. பக்க வாட்டில் கீற்று கொட்டகை போடப்பட்டு ஜெர்ஸி இன மாடு ஒன்று படுத்துக்கிடந்தது. தயக்கத்துடன் சென்று கதவைத்தட்டினேன்.

அக்காதான் கதவை திறந்தார்கள்। அதே உருவம்। ஒரு சுற்று பருமனாக இருந்தார்கள். லேசாக வயதானதன் அடையாளம் தெரிந்தது...”அடடா வாங்கப்பா…இப்போதான் என் வீட்டுக்கு வழி தெரிஞ்சுதா?” என கேள்வி கேட்டவாறே கதவை திறந்தார்கள்.நாங்கள் எந்த தயக்கமுமின்றி உள்ளே நுழைந்தோம்.பாலன் அண்ணார் காரிலேயே உட்கார்ந்து கொண்டு கண்ணிலேயே சைகை காட்டிக்கொண்டிருந்தார்.” அட சும்மா வாங்க ஒரு டீ சாப்டுட்டு போயிடலாம்”என்று அவரையும் வீட்டினுள் அழைத்து வந்தார் அக்கா.

”அப்ப கூட இந்த அக்காவ பார்க்க வரல…கேம் பாக்க வந்த இடத்துல தலய காமிச்சுட்டு போலாம்னு வந்துருக்கீங்க”என்றவாரே டீ வைக்க ஆரம்பித்தார்।

வீட்டின் உள்புறம் சிறிதளவேயான சாமான்களுடன் அழகாக இருந்தது॥”எங்க விசாரிச்சு வந்தீங்க”என்றார் அக்கா। “டீக்கடயில்தான்” இது நான்। “அவன் ஏதாச்சும் கமெண்டடிச்சிருப்பானே….நாதாரி நாயிக நாக்க தொங்கவுட்டுட்டு அலயுதுக”என்று வசைபாடியவாறு டீ டம்ளரை கொடுத்தார். டீ குடித்துவிட்டு அண்ணார் ஷட்டில் க்ரவுண்டுக்கு கிளம்பிவிட்டார்.

நல விசாரிப்புக்கள்,குடும்ப விசாரிப்புகள் எல்லாம் முடிந்து, எப்படி அந்த கேள்வியை கேட்பது என நானும் அலீபும் தயங்கியதை அவரே கண்டு பிடித்துவிட்டார் போல।

“என் தலையெழுத்துடா…இப்படி ஆகிப்போச்சு…।உங்ககிட்ட சொல்றத்துக்கென்ன……அந்தாள் செத்து 3ம் மாதம் காவேரில குளிச்சுட்டு வந்த கையோட இவன் கூட்டிட்டுவந்துட்டான்। மாமா போனப்புறம் ஊர்ல எல்லாம் ஒரு மாதிரியா பாக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. அந்த நேரம் பாத்து இவன் வந்து பெரியாரிசம், விதவைதிருமணம் அப்படின்னு ஏதேதோ சொல்லி இங்க கூட்டி வந்துட்டான். அப்பாவும் அம்மாவும் எவ்வளவோ தடுத்தாங்க.ஆனா அப்போருந்த நிலையில எனக்கு வேற வழி தெரியல, வந்துட்டேன்.”

”அவனச்சொல்லி குத்தமில்லடா॥நல்லாத்தான் பழகிட்டிருந்தான் ।கல்யாணம் செய்யாம என்ன தொடக்கூடாதுன்னிட்டேன்।ஆனா என்னைய கல்யாணம் செஞ்சா சொத்துல நயா பைசா கிடயாதுன்னு மெரட்டி, அவங்க சொந்த பந்தம்லாம் இழுத்துட்டு போய்ட்டாங்க.ஆனா கூட்டிட்டு வந்த பாவத்துக்கு இந்த வீட்ட எனக்கே குடுத்துட்டாங்க”

அக்கா பேசிக்கொண்டே ஒரு ஆளை அனுப்பி கறி எடுத்துவந்து, அது கேஸ் அடுப்பில் குக்கரில் வெந்துகொண்டிருந்தது।

“அக்கா, தம்பி எங்க படிக்கிறான்”என்றேன் மெதுவாக।

“அதயேண்டா கேக்கறீங்க…இங்க வந்தப்புறம் அந்த மகராசனே சேலத்தில நல்ல ஸ்கூலும் ஆஸ்டலும் இருக்குன்னு சேர்த்திவிட்டாப்ல।அப்புறம்…நாந்தான் மாசாமாசம் போயி பார்த்துட்டு பீஸ் கட்டிட்டு வர்ரேன்”என்றார்

”நல்லா படிக்கிறானாக்கா?”

”அதெயெல்லாம் யாரு பாத்தா…।உடம்ப ஓடா தேய்ச்சி படிக்க வெக்கறது நானு. ஆனா எம்மூஞ்சியிலயே முழிக்க மாட்டேங்கிறான்.வார்டன் கூப்டா கூட வர்ரதில்ல.தூரத்தில நின்னு பார்த்துட்டு வந்துருவேண்டா” என்றவாறு லேசாக கலங்கிய கண்களை துடைத்துக்கொண்டார்.

”ஏன்க்கா இப்படி”

”ஒழுங்காதான் இருந்தான்। ஊர்லருந்து எங்கப்பாவும், அம்மாவும் போய் இல்லாததையும் பொல்லாததையும் சொல்லி அவம்மனச கெடுத்தி வச்சுட்டாங்கடா.அவங்களும் மாசாமாசம் நான் போய் வந்தப்புறம் ஹாஸ்டலுக்கு வந்து பார்த்துட்டு போறதா வார்டன் சொன்னாரு.மகதான் கெட்டுபோயிட்டா, பேரனையாச்சும் விடக்கூடாதுன்னு நெனக்கறாங்க போலருக்குது” என்றவர்,

”இவன்லாம் நமக்கு கஞ்சி ஊத்தமாட்டாண்டா” என்றார் ஒரு கணமான மவுனத்துக்கு பிறகு।

”சரி நீங்க சாப்பிட வாங்கடா” என்றவாறே சுட சுட தட்டில் சோறும் கறிக்குழம்பும் எடுத்து வைத்தார்।

கை கறிக்குழம்பையும் மனசு அக்காவின் இளமைக்காலங்களையும் பிசைந்துகொண்டிருந்தது।

”தப்பா நெனக்காதீங்க, ஏங்க்கா பொழைக்கறதுக்கு வேற வழியே இல்லயா” ரொம்ப நேரமா மனசில் இருந்தத கேட்டேவிட்டான் அலீப்।

”கொஞ்ச நாள் கூலி வேளைக்கு போய் பாத்தேன்।அப்புறம் தென்ன நார் பேக்டரிக்கு போனேன்.எங்க போனாலும் இதே தொல்லைதாண்டா.அப்ப நீங்கல்லாம் கூட இருந்தீங்க,ஊர்ல ஒருத்தனும் கிட்டநெருங்கமாட்டான். இங்க யாரு நம்மள காப்பாத்தப்போறா. சொந்த ஊருக்கும் வரமுடியல. பட்ட மரம்தானே கல்லு விட்டு பாப்போம்னு எவ்வளவு தொல்லை தெரியுமா.உள்ளூர்ல எந்த சப்போர்ட்டுமில்லாம பொழைக்க முடியாது.அதுமில்லாம பையன் படிப்பு வேற இருக்கே. எனக்கு வேற வழி தெரியலடா.’’

பேச்சை மாற்றும் பொருட்டு “மாடு நல்லாருக்குக்கா..எவ்வளவுக்கு வாங்கினீங்க “ என்றேன். கண்ணடித்தவாறே ”யாரையும் நம்பிட்டிருக்காத, பொழைக்கிற வழியப்பாரு”ன்னு சொல்லி கோவாபரேடிவ் பேங்க் செக்ரட்டரிதாண்டா ப்ரீயா வாங்கி கொடுத்தார்”என்றார்।

ஒரு வழியாக சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு கிளம்பினோம்।

வாசல் வரை வந்தவர் என்னையும் அலீப்பையும் தயக்கத்துடன் கொஞ்சநேரம் பார்த்துவிட்டு கண் கலங்கினார். “உங்களுக்கு எதுவுமே செய்யமுடியலியேடா,இந்த பாழாப்போன உடம்பத்தவிர என்கிட்ட எதுவுமே இல்லியேடா” என்றார்।

முதல் வரிக்கு செல்லவும்॥

இது 'உரையாடல் : சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு' நடத்தும் சிறுகதை போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது..

வாலுக்கு பிறந்த நாள்.

2009-04-14T14:12:00.000+05:30

அவரை எனக்கு நேரடியாக பழக்கமில்லை.
திருப்பூர் சென்று முதன்முறையாக ப்லாக்கர்ஸ் நண்பர்களை சந்திப்பதாக ஒரு முன்னேற்பாடு.
அப்போதுதான் அவரை நேரில் சந்திக்க ஆசைப்பட்டு திருப்பூர் நண்பரிடம் செல் எண் பெற்று அலைபேசி பின் ஈரோட்டில் பார்த்தேன்.
முதல் சந்திப்பே சமத்துவப்புரத்தில்தான்.
பெங்களூரிலிருந்து வாங்கி சென்ற ஒரு புல் விஸ்க்கியை யும் விசுக்காமல் நகர்த்தி தள்ளிவிட்டார்.
பின் அங்கிருந்து திருப்பூர் பயணம்.

இந்தியன் லாட்ஜ்ஜில் இரவு வெகு நேரம் நண்பர்களுடன் பல்வேறு விஷயங்களை பேசி பகிர்ந்துகொண்ட போதும் அவர் குறுக்கிடவேயில்லை.
விஸ்க்கியின் தாமத வேலைகள் அப்போதுதான் ஆரம்பமாகியிருக்க வேண்டும்.

அது ஒரு கலவையான அனுபவம்.
பின்னர் அலை பேசியிலும், சாட்டிங்கிலும் தொடர்ந்தது கருத்து பரிமாற்றங்கள்.
பின்னர் கிருஷ்ணகிரிக்கு நேரில் வந்து 2 நாட்கள் இருந்து நெட் தொடர்பான சந்தேகங்களையும் தீர்த்து வைத்தார்।பதிலுக்கு ஜலக்கிரீடை தொடர்பான சந்தேகங்கள் தீர்த்து வைக்கப்பட்டது.
எவ்வளவு பேசினாலும் தீராத ஒன்றாகவே காலம் போய்க்கொண்டிருக்கிறது.

தன்னம்பிக்கையானவர்...என்ன கொஞ்சம் அதிகம்.
நாம் பழக்கப்பட்டு நொந்துபோய் சகித்துக்கொண்டிருக்கும் அனேக விஷயங்களை பற்றி ஓயாமல் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டிருப்பவர்.
படிக்கவில்லை என அவ்வப்போது புலம்பிக்கொண்டிருப்பாரே தவிர படித்தவர்களைவிடவும் அதிக விஷயங்களை தெரிந்து வைத்திருப்பவர்.
நாம் ஒரு விஷயத்தினை நேராக யோசிக்கையில்,கோணலாகவும்,நாம் கோணலாக புரிந்துகொள்கையில் நேரான அர்த்தத்துடனும் இவரால் மட்டுமே அசுரத்தனமாக விவாதிக்க முடிகிறது.

கம்ப்யூட்டரும்,இண்டர்னெட்டுடனும் இணைந்த பணியாக இருப்பதனால்,அதிகம் வாசிக்கவும்,பின்னூட்டம் போடவும் முடிகிறது அவரால்.
ஏதாகிலும் தலைப்பு தவிர்த்த வித்தியாசமான பதிவாக வாசிக்க நேர்ந்தால்,இவரின் பின்னூட்டம் நிச்சயம் இடம் பெற்றிருக்கும்.

பதிவுகளில் சர்ச்சைகளையும்,சர்சைகளில் பதிவுகளையும் உருவாக்கிவருபவர்.
எழுதுவதிலும்,பேசுவதிலும் எந்த வித்தியாசத்தையும் அவரிடம் காணமுடியாது உங்களால்.

அதிகமும் நெருங்க முடியாமலும்,விட்டுவிலகிவிடாதபடியும் ஏதோ ஒன்று தடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது அவரோடு பழகியவர்களை.
சொல்லப்போனால் சொல்ல வந்ததை எழுத்தில் கொண்டுவர முடியவில்லை என்னால்.அதிகமும் எழுதாமல்,ப்லோக்குகளை படித்து பின்னூட்டம் மட்டுமே போட்டுக்கொண்டிருப்பதால்,
போதுமான அனுபவமின்மையாக கூட இருக்கலாம்.

பேருக்கு தக்க வால் பையன் என்றும் வால் பையன்தான்.

இன்று சித்திரை திருநாளில் பிறந்த நாள் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கும் வால்பையன் என்ற அருண் என்ற என் நண்பனுக்கு எனது நல்வாழ்த்துக்கள்.

நான் கடவுள்... ஒரு பகிர்தல்.

2009-02-17T23:58:00.000+05:30

அன்பின் நண்பனுக்கு.,

ஈரோட்டில் (?) நண்பரின் மைத்துனருடைய துணிக்கடையில் உட்கார்ந்துகொண்டு
"நான் கடவுள்"

பற்றி பேசிய பொழுது முழுமையாக சொல்ல வந்ததை சொல்ல முடியவில்லை என உணர்ந்தேன்.

என்றைக்குத்தான் பேசித் தீருமோ தெரியவில்லை।

எண்ணங்களின் முழுமைத்தன்மையை வார்த்தைகளில்
சொல்லி முடிப்பதற்க்குள் இந்த ஆயுசு முடிந்துவிடும் போலிருக்கிறது.

படம் வெளிவந்த நாளாய் உடனழைத்த நண்பர்கள் எவரும் வராத பட்சத்தில்,

தனியாகவே பார்க்க நேரிட்டதும் ஒரு வகையில் நன்மையே..

ஏனெனில் சில இடங்களில் மனம் விட்டு அழ நட்பு என்று ஏதும் ஒரு தடையாக இருக்கவில்லை.

இங்கிருக்கும் ஓட்டை தியேட்டர்களில் டிக்கெட் விலை மட்டுமே உலக தரத்தில் இருக்கும்.

மற்றபடி"டி டீ எஸ்" என்று அரங்கம் முழுதும் சவுண்ட் பாக்ஸ் வைத்து.,

ம்யூஸிக் அரங்கம் முழுதும் வருகிறமாதிரியும்.,

கதாபாத்திரங்கள் பேசுகின்ற வசனங்கள் ஸ்கிரீனிலிருந்து வருகிற மாதிரியும் அமைத்திருக்கிறார்கள்.

என்னே ரசனை.

நன்றாக ஸ்கிரீனை உற்று கவனித்தால் மட்டுமே என்ன சொல்கிறார்களென புரிந்துகொள்ள முடியும்.

பக்க வாட்டிலிருந்து எதேனும் வயலின் இசை காதில் குச்சிவிட்டு குடைந்துகொண்டேயிருக்கும் படம் முடியும் வரை.

ஏனெனில் நான் படம் பார்த்த லட்சனத்தை
முதலிலேயே சொல்லிவிடுவது நல்லதல்லவா..நிற்க.

நான் கடவுள் பற்றி பல பேர் பல விதமாக விமர்சனம் எழுதியுள்ளார்கள்.

ஆன்மிகத்தை பற்றி ஓரளவிற்க்கேணும் தெரிந்திருந்தால் மட்டுமே இப்படத்தை முழுதுமாக புரிந்துகொள்ள முடியும்.

சராசரி சினிமாவுடன் ஒப்பிடவே முடியாத படம் இது।
மேல் பூச்சுக்கள் உங்களுக்கும் பிடிக்காதென தெரியும்।

சினிமாவிற்க்கு வருவோம்.

அகோரி சாமியார்கள் என்று ஒரு பெரும் கூட்டமே வட நாட்டில் உண்டு.

கூடவே போலிகளும்.

அவர்களின் கலாச்சாரப்படி குண்டலினி சக்தியை முழுமையான உச்ச நிலையில் வைத்திருக்க கூடிய।,
தன்னை சிவனாக எண்ணி வாழ்ந்து வருபவர்கள்।

உணவு பழக்கவழக்கமெல்லாம் சராசரி மனிதர்கள் போலில்லாமல்
தோணும்போது கிடைப்பதை உண்டு,
எங்குவேண்டுமானாலும் உறங்கி (உறங்குகிறார்களா என்பதும் சந்தேகம்தான்)

அவ்வப்போது கஞ்சா உபயோகித்துக்கொண்டு
சுடுகாட்டில் தவம் மாதிரி எதோ செய்துகொண்டிருப்பார்கள்।

வட இந்தியர்கள் ஓரளவு இவர்களை புரிந்துகொண்டு தெய்வாம்சம் உள்ளவர்களாக கருதி காணிக்கைகள் அளித்து போற்றுவதுண்டு.

படத்தில் கூட அறிமுக காட்சிகளில் இது பற்றி வசனங்களை கவனித்திருப்பீர்கள்.

அவரகள் பிச்சைகாரர்கள் அல்ல.

நாம் கொடுக்கும் காணிக்கைகள் கூட அவர்களாக ஏற்றுக்கொண்டால்தான் உண்டு.

அதுபோலவே இறந்த உடல்களை கங்கை கரையில் வைத்து எரிப்பதும், அப்போது அகோரி
சாமியார்கள் ஆசீர்வதித்தால் இம்மை துறந்து மறுமை
(அடுத்த பிறவிகளில்லா நிலையை) அடையக்கூடும் என்ற நம்பிக்கையினடிப்படையில்.,

காணிக்கை கொடுத்து அகோரிகளை அழைத்து .,

அவர்கள் முன்னிலையில் பிண எரிப்பு என்பதும்

காசி வாரணாசி போன்ற புண்னியதலங்களில் அன்றாடம் நிகழக்கூடிய ஒன்று।

இப்போது படத்திற்க்கு வருவோம்...

படம் பார்த்த எல்லோர்க்கும் கதை நன்கு தெரியுமென்பதால்।,

கதையை தவிர்த்து நான் ரசித்த காட்சிகள் மட்டும் :

”பிச்சைபாத்திரம்” பாடலில் அழாதவர்களும் அழத்தெரியாதவர்களும் இப்படத்தை பார்க்க லாயக்கற்றவர்கள் என்பது என் கருத்து.

படத்துடன் ஒன்றி ஒரு கருத்தும் ,
அல்லாமல் பொதுமையான

வாழ்க்கை சாரத்தையே பிழிந்தெடுத்த
ஒரு கருத்தும் இப்பாடலில் உள்ளதென

அதிசயப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன் இன்றளவும்।

நாம் விரும்பினாலும், விரும்பாவிட்டாலும்
இம் மாதிரியான ஒரு உலகம்
இயங்கிகொண்டிருக்கிறது அன்றாடம்
இது போல என
பாலா நம் கன்னத்தில் பளாரென அறைந்து சொல்வது போல இருக்கின்றது।

பொங்கி வந்த கண்ணீரை அடக்க மனம் வரவில்லை।

சுய சிந்தனைகள் காலப்போக்கில் மழுங்கடிக்கப்பட்டுவிடுவோமோ என்று அச்சமாக உள்ளது.

உண்மையில் ரயிலில் பூஜாவை முதலில் பார்க்கையில் அடையாளம் காண முடியவில்லை.

பிச்சைக்கார கும்பலில் விக்ரமாதித்யன் மடியில் இருந்த குழந்தையை யாரும் லேசில் மறக்க முடியாது.

வார்த்தைகளால் வர்ணிக்கவியலாத அழகும் இயல்பும்.

அதே போல தொடர் சிரிப்புடன் கிண்டலடித்துவரும் உடல் ஊனமுற்ற சிறுவனும்.

ஒருவரும் குறைவின்றி வாழ்ந்துள்ளனர்.

ஏனெனில் நடிக்க தெரியாத இயல்பான பிச்சைகாரர்கள்தான் என்பதால் இருக்குமோ.

மற்றுமொரு இயல்பான பாத்திர படைப்பு முருகனும்., திருநங்கையும்.

முருகனைவிடவும் திருநங்கையின் நடிப்பு அபாரம்.

பாலாவின் (கூடவே நமது) ஏக்கங்களைத்தான் போலீஸ் ஸ்டேசனில் எம் ஜி ஆர் மற்றும் சிவாஜி வேடமனிந்தவர்கள் பேசுவதாக தோன்றுகிறது.

மற்றபடி தமிழ் சினிமா நூற்றாண்டுகளாக கொண்டாடிவரும்

பெண்கள் மற்றும் காதல் பற்றி எதுவுமில்லாமல்।,

சினிமாவிற்க்கான இலக்கணத்தை உடைத்திருப்பது பாலாவிற்க்கு மட்டுமல்லாமல்

நல்ல சினிமா ரசிகனுக்கும் ஒரு வெற்றி என்றே படுகிறது.

நீதி மன்ற காட்சிகளில் கூட ஒரு நுண்ணரசியலை சொல்லி
யிருப்பதாக படுகிறது.

ருத்ரன் வீட்டிற்க்கு வந்த முதல் நாளிரவு உடுக்கை அடிக்கும் இடமும் அருமை.

உடுக்கை ஒலிக்கு மட்டுமே நாடி நரம்புகளை உருவி விடவும் முதுகெலும்பை நேராக்கவும் ஒரு அபூர்வ சக்தி உள்ளது எத்தனை பேர் உணர்ந்திருப்பார்களென தெரியவில்லை.

மற்றபடி இது ஒரு அகோரி சாமியாரை., சராசரி வாழ்விலிருந்து விடுபட்டு தனியே தமக்குகந்த இடங்களில் வாழ்ந்து வருபவர்களை உள்ளே அழைத்து வந்தால் ”இஷ்ட பரிபாலன …துஷ்ட நிக்கிரஹ” என்பது இடம் பொருள் ஏவலின்றி நடக்குமென தோன்றுகிறது.

இசை படத்தினை விடவும் 1000 கிமீ அதிக வேகத்தில் பயணிப்பதையும் படம் இசையை துரத்திபிடிக்க முடியாமல் பின்தொடர்ந்து செல்வதையும் உணர முடிகிறது.

தனக்கு பிடித்த சப்ஜெக்ட்டில் ராஜா தனி ருத்ர தாண்டவமே ஆடியிருக்கின்றார்.

பாலா ஒரு தொடர்ச்சியான மன நலம் பிறழ்ந்த மாதிரியான திரைப்படங்களையே எடுத்து வருவது மாதிரியும்

அதிலிருந்து விலகி சராசரி ஸ்விட்ச்ர்லாந்துக்கு போய் பாடல் பதிகிற மாதிரியான ., ஹீரோ அல்லது ஹீரோயின் யாராவது அல்லது இருவரும் கோடீஸ்வரர் களாகவும் இருக்கின்ற மாதிரி

படம் எடுத்தால் தேவலை என்றும்

சில அறிவு ஜீவிகள் அழுது தள்ளிக்கொண்டிருப்பதை பார்த்திருப்பீர்கள்।

அவ்வாறான ஆபத்துக்கள் ஏதுமின்றி

யதார்த்த வாழ்வை பிரதிபலிக்க கூடிய இம்மாதிரி படங்களை எடுப்பதன் மூலமே
நம்மை மன நலம் பிறழ்வதிலிருந்து தற்காத்துக்கொள்ள முடியுமென நம்புகின்றேன்.

அனேக க்ளோஸப் ஸாட்கள் இருக்கின்றன …படத்தின் பலமும் பலவீனமும் அதுதான் என தோன்றுகிறது.

அலைபேசியில் அல்லது நேரில் பேசுகையில்
கிடைக்கின்ற வார்த்தைகளும் எழுதுகையில் கிடைக்கின்ற
வார்த்தைகளும் வெவ்வேறாகவே இருக்கின்றன.

நான் எழுத தயங்குவதன் காரணமும் இதுவாகத்தான் இருக்குமோ….

பொறுப்பற்ற சோம்பலுடன்.,

கும்க்கி.

கிராமத்து கலாட்டா - 1

2009-01-18T11:14:00.000+05:30

அப்போ நான், அலீபுல்லா, ரமேஷ், மாது, நரசிம்மன்,கலையரசன்என்ற கலை எல்லாம் ஒரு கோஷ்டி.

தினசரி கராமத் பாய் டெய்லர் கடை., இல்லாட்டி மதி என்கின்ற மதிவாணன் கட்டிங்(அந்த கட்டிங் இல்லீங்க) கடையில்தான் ஜாகா.

எல்லாம் +2 வில எடுத்த மார்க்குக்கு “ இவனுங்கள உள்ள விட்டா காலேஜ் உருப்டாப்பிலதான்”ன்னோ வேற எதோ காரணத்துக்காக எந்த காலேஜிலும் அட்மிஷன் கிடைக்கல.

உருப்புட மாட்டானுங்கன்னு வீட்டுலயும் தண்ணி தெளிக்காம விட்ருந்தாங்க.. ஏன்னா அப்போ கடுமையான தண்ணி பஞ்சம்.

சரி விஷயத்துக்கு வரலாம்னா....விஷயமே இல்ல.

அய்யய்யோ அடிக்கவராதீங்க......

ஆனாலும் சில பல விஷயங்கள உங்களோட பகிர்ந்துகணும்னு தோன்றதனால பைசாக்கு பிரயோஜனமில்லாத அந்த சமாச்சாரங்கள ஒவ்வொன்னா சொல்றேன்.

நாடு பூராவுமே சில்லறை தட்டுப்பாடு இருந்ததால எங்க கையிலயும் அப்பப்போ சில்லறை தட்டுப்பாடு நிலவுச்சி.

அந்த மாதிரியான நேரங்கள்ள நம்ம டெய்லர் பாய் இல்லாட்டி கட்டிங் மாஸ்டர்... யார் சிகரெட் ஸ்பாண்சர் பண்ணுறாங்களோ அங்க ஜாகா மாறிட்டேயிருக்கும்.

ஏன்னா பழைய பாக்கில்லாம் வசூலிக்க எங்கள மாதிரி தாதாவுங்க சப்போர்ட்ல்லாம் அவங்களுக்கு தேவையாயிருந்துச்சி।(ஏய்॥யாரப்பா அது சிரிக்கறது) சரி ரொம்ப பெருமை பேசக்கூடாது.

இப்படி நாளொரு பெர்க்க்லி பாக்கெட்டும்., பொழுதொரு சாதா கோல்ட்ப்ளேக் பாக்கெட்டுமா வண்டி ஓடிக்கிட்டிருக்கையில., மளிகை கடை ராணி பத்தி பேச்சு வந்தது.

அவ எங்க செட்தான். ஆனா +2 பெய்ல் ஆயிட்டு அவங்கப்பா சாப்பிட போகும்போது மளிகை கடையில இருப்பா..

அவ இருக்க நேரம் மட்டும் காஜா பையன அனுப்பி சிகரெட் வாங்கி வர சொல்லிடுவோம்..

ஏன்னா எங்க சீக்ரெட்லாம் தெரியகூடாது பாருங்க..

ஆனா அவ அந்த பையண்ட்ட,

யாரார்லாம் கடைல இருக்காங்க

அதுல எவன்லாம் துண்டு சிகரெட்ட மாத்தி மாத்தி எச்சி பண்ணிகிட்டு ஊதுரான் எல்லாம் விசாரிச்சு தரோவா இருந்துருக்கா...

இந்த தரவு படிப்பில காணோம்॥,

எல்லாம் எங்கள கவனிக்கவே அவளுக்கு நேரம் இருந்திருக்காது என்று நாங்க பேசிக்கிட்டிருப்பம்.

ராணி விசயத்துல கம்பேணிக்குள்ற அப்பப்போ பொகை வந்துட்டேயிருந்துச்சி.

அவள யார் டாவடிகிறதுண்ணும், அவ யார சைட் உட்டுகிட்டிருக்கான்னும்
தினசரி கடுமையான விவாதம்லாம் நடந்துட்டேயிருந்துச்சி...

ஆனா ஒரு முடிவுக்கும் வரமுடியாம, மதியோ இல்லாட்டி கராமத்கானோ சமாதான் பண்ணிவுட்டுகிட்டுருந்தாங்க....

ஏன்னா உள்ளுக்குள்ள சண்டை நடந்து கம்பேனி கலைஞ்சு போச்சுன்னா அவங்களுக்குதான் பாதிப்பு....

யாருக்கும் தெரியாம ராணி ரசிகர் மன்ற உருப்பினருங்கள்ளாம்,
கோவிலுக்கு போய் கனி கேக்கறது...அப்புறம் பூ போட்டு பாக்கறதுன்னுஒவ்வொரு நாளைக்கு ஒவ்வொரு பரீட்சை நடத்திக்கிட்டிருந்தோம்.,

ஆனா பாருங்க யாருக்கும் நேரா போய் ராணிகிட்டயே கேட்டுடலாம்ற தைரியம் வரல।

ஏன்னா ஏற்கெனவே கடயில யாரோ பல்ல காமிச்சதுக்கு எம்மக செருப்ப கழட்டிட்டான்னு அவங்கப்பன் சொல்லிகிட்டிருந்தான்..

பேஸ்ட்"கேட்டவன்கிட்ட பாட்டாவ"காட்டிருக்கான்னு நாங்க பேசிட்டிருந்தம்।

இருந்தாலும் உள்ளுக்குள்ள ஒரு பயம் இருந்துச்சி.

இந்த காலமா இருந்தா பரவால்லிங்க..

அப்போவெல்லாம் ம்யூச்சுவல் பார்வைக்கே ஒரு ரெண்டு மூனு மாசம் ஆகிடும்...

இப்ப இதையெல்லாம் சொன்னா காமெடியாத்தான் இருக்கும்।என்ன பண்றது சொல்லித்தான ஆகணும்....

கடசியா காரிய கமிட்டி கூட்டத்துல அதிமுக்கிய முடிவு செஞ்சோம்...

அதாகப்பட்டது ஊர்ல இருக்க பிகருங்கல ஒவ்வொருத்தரும் பிரிச்சுக்கவேண்டியது..

அப்பாலிக்கா அடுத்தவன் பிகருங்க நமக்கு அக்கா தங்கச்சி ஆயிடுவாங்க..
ஒவ்வொருத்தரும் அடுத்தவங்களோட.,

சரித்திர புகழ் பெறப்போகும் காதலுக்கு பரஸ்பரம் உதைவி...சாரி உதவி செய்யணும்.,

மேற்க்கொண்டு எதாச்சும் அடிதடின்னாலும் ஜாதி மத பேதமில்லாம வந்து பங்கு வாங்கிக்கணும்.,

ஒப்பந்தத்தை மீறுகிற யாரா இருந்தாலும் உரிய இடத்தில் போட்டு கொடுக்கப்படும்.,

இப்பிடில்லாம் ஏக மனதா தீர்மானிச்சு சாட்சி சம்பிரதாயத்தோட முடிவு செஞ்சோம்.,

இது பத்தி எதுவும் தெரியாத ஊருக்கார புள்ளைங்கல்லாம் ”என்னடா எவனும் கண்டுக்கமாட்றானுங்க” அப்படின்னு கொளம்பிபோய்,

தண்ணி பம்ப்கிட்டவும், துணி தொவைக்க போற கிணத்தாண்டயும் கூடி பேசிட்டிருக்கறதா ரகசிய தகவல் வந்துச்சி.,

எல்லோரும் அரை குரை மனசோட ஒப்பந்தத்த ஏத்துக்கிட்டிருந்தாலும், மனசுக்குள்ள ராணி உருவம் வந்து வந்து பொய்க்கிட்டேயிருந்துச்சி.,

ஹூம் அதிர்ஷ்டம் பாருங்க....குலுக்கல் முறையில தேர்ந்தெடுத்தப்ப ராணி பேர் அலீபுக்கு வந்துடுச்சி.,

”அடேய் இந்து முஸ்லீம் கலவரமாய்டுண்டா வேணாம்டா” ந்னு யார் சொல்லியும் அவன் கேக்கவேயில்ல.,

”குலுக்கல் குலுக்கல்தான்”னிட்டான்.,

பின்னே நாங்க பலுக்கல்"ந்னா சொன்னோம்.

அடுத்த கட்டமா எல்லோரும் கூடிபேசி எந்தெந்த வகையில நம்ம காதல சொல்றதுன்னு யோசிச்சு ஆளுக்கொரு அய்டியா முடிவு செஞ்சு ஒவ்வொருத்தரா முயற்ச்சி செய்யறதுன்னும்.,

அதுல வர்ர பிரச்னைகளையும்,சாதக பாதகங்களை ஆராய்ஞ்சி, அடுத்தவர் முயற்ச்சி செய்லாம்னும் முடிவு.,

ராணி சமாச்சாரம் கடைசியா வெச்சுக்கலாம்னு ஏக மனதா தீர்மானிச்சாச்சி.,

இதனால எல்லோருக்கும் ஒரு சின்ன சந்தோஷம்.,

ஏன்னா,தனித்தனியா சக்ஸஸ் ஆகலைன்னாகடைசியா ராணி கிட்ட எல்லோருமே தனித்தனியா அப்ளிகேஷன் போட்டுபாக்கறதுன்னு முடிவு செஞ்சி வச்சிருந்தோம்.,

இது கொலகாரப்பய அலீப்புக்கு தெரியாது.,

அவனும் கடைசியா எல்லா பயலுவலும் தோத்துபோய் நமக்குதான் உதவி செய்யபோறாங்கன்னு நம்பிகிட்டிருந்தான்.,

மொத ரவுண்டு ஆரம்பமாச்சி... குலுக்கல்லாம் இல்லாம நேரடியா கலை" போய் அவங்காளுக்கு லெட்டர் தரதுண்னும் அதுக்கு பாதுகாப்பு படையோடஎல்லாரும் தயாரா இருக்கறதுன்னும் முடிவாச்சி.,

அந்த நாளும் வந்தது..,

இப்பகூட ப்ரேக் இல்லன்னா நல்லாருக்காது..
அதனால
தொடரும்.

புத்தாண்டும் ஒரு போலீஸ்காரரும்...பாகம் - 2

2009-01-08T13:12:00.000+05:30

அந்த ஹாஸ்பிடலை.. கையில் ஒரு பழக்கூடையுடனும்.,பழச்சாறு அடங்கிய பையுடனும் நெருங்கியபோது..

...ஆச்சரியம்...

எந்த சோக முகங்களையும் காணோம்.

ஒரு வேளை நாம் ஆஸ்பிட்டல் போகும்போதே எதிர்பார்ப்புடன் போகிறோமோ என்ன இழவோ..சை..முன்முடிவுகள் நல்லதல்ல.

ராவ் மனைவியும் மாமனாரும் சாவகாசமாக பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

"எப்படிங்க ஆச்சு..?"

"உங்க பிரண்டுகிட்ட நீங்களே கேட்டுகுங்க.."

நல்ல பதில்.

தொகுதிக்கு ஒன்னா போற ப்ரண்ஸ்க்கு இது காமன் பதில் என தெரிந்ததால் அமைதியா ஓரங்கட்டி நின்றுகொண்டேன்.

எக்ஸ்ரே இன்ன பிற... வேண்டிய மற்றும் வேண்டாத டெஸ்ட்டுகளெல்லாம் முடித்து ராவ் வெளியே வரும்போது மணி 11.40.

"என்னடா ஆச்சி"

"காலையில எம் டி க்கு வாழ்த்து சொல்ல கம்பெனியின் ரெண்டு ஜீப்புல எல்லோரும் சேலம் போனோம்.5.45க்கு கிளம்பினோம்.வழியில காலை 7.25க்கு தருமபுரில டீ சாப்டுட்டு.."

சின்ன இருமல்.

"கலெக்டர் ஆபிஸ்கிட்ட லாரிய ஓவர்டேக் செய்யுபோது...லாரிக்காரன் புல் ரைட்ல திரும்பிட்டான் அப்றம் என்ன நடந்துச்சின்னே தெரியிலடா".

டாக்டர் லேட்டாக வருகிறார்..பார்த்தவுடன் "ஏம்ப்பா நீயா...என்ன நடந்தது..?"

"சார் எங்க சேர்மனுக்கு......

"ஒன்னும் பாதிப்பில்லை...செஸ்ட் போன்ல 6 க்ராக் ..ஆகிருக்குபெள்ட்

போட்டா ஒரு மாதத்துல சரிபண்ணிவிடலாம்..டோன்ட் ஒர்ரி..அப்புறம்..ஜி ஹெச் போய் பார்மாலிட்டீஸ்லாம் முடிச்சுட்டு வந்துருங்க..அப்புறம் காதுல ஒரு தையல் போட்டுறலாம் .. ஓ கே"

அவன் என்னை பார்த்தான்.

"ஒன்னும் பிரச்னையில்லடா நா பார்த்துக்கறேன்" என்றேன்.

அரசு மருத்துவமனையின் பார்ம்ஸிஸ்ட் தெரிந்தவர் என்பதாலும்..கூடவே ஷட்டில் விளையாடும் டாக்டர் அங்கே பணி புரிபவர் என்பதாலும்.

தலைவலி அங்கிருந்துதான் ஆரம்பித்தது.

12.40க்கு ஜி.ஹெச்.

ஏற்கெனவே பார்ம்ஸிஸ்ட்டிடம் சொல்லியிருந்தேன்.ஆனால் எக்ஸ்ரே ஆள் சரக்கடிக்க போய்ட்டாராம்.

அடப்பாவிகளா..?

லீவெல்லாம் இல்லை இருந்தாலும்.. புத்தாண்டு.

வேற ஆளை அரேஞ் செய்து எக்ஸ்ரே எடுத்து முடிக்க மனி 2.15.

"ஏட்டையா வருவாரு கேஸ் குடுத்துட்டு போயிருங்க வேற ஒன்னும் இல்ல ப்ரைவேட்லயே ட்ரீட்மெண்ட் எடுத்துக்கலாம்"இது டாக்டர் நண்பர்.

பார்ம்சிஸ்ட் ரெகமெண்ட் மற்றும் டாக்டர் ரெகமெண்ட் எல்லாம் செய்து ஏட்டையா கிட்ட உட்கார்ந்தோம்.

ராகவன் வேரு "வலி அதிகமாய்ட்டே இருக்கு முடியல:"என்றான்.

"இதோ இப்ப முடிச்சிறுவம் தம்பி""என்ன நடந்தது விளக்கமா சொல்லுங்க அதுவும் உங்களுக்கு முன்னாடி 3 கேஸ் இருக்கு இருந்தாலும் உங்கள சீக்கிறம் அனுப்பிர்ரேன்" இது வேட்டையா..சாரி ஏட்டையா.

"சார் எங்க சேர்மனுக்கு....

நான் வெளியே வந்துவிட்டேன்.அவனை பார்க்கவே பரிதாபமாக இருந்தது. இந்த கதைய 50தடவைக்கும் அதிகமா செல்லுலயும் நேர்ல வந்தவங்களுக்கும் சொல்லி சொல்லி அலுத்துபோய்விட்டது,

அடிபட்டது பாதி என்றால் ..வருகிறவர்களுக்கு விளக்கம் சொல்லி அவர்கள் தரும் இலவச ஆலோசனைகளையும் கேட்டு தொலைக்க வேண்டும்.

ஏட்டையா ரொம்ப அக்கறையோட விசாரிச்சு வாக்கிடாக்கிலல்லாம் கலந்து பேசி ஒரு ஒன்னறை பக்க ஸ்டேட்மெண்ட் வாங்கி முடிக்கையில் மணி ஆறு நாற்பது.

பணிவுடன் விடை பெற்றுக்கொண்டோம்.

காரில் வரும்போது "கொஞ்சம் லேட்டானாலும்.. ஏட்டு ரொம்ப பொருப்பா எழுதி வாங்கிட்டாருப்பா.."

"ஆமா...இந்த மாரி இருந்தா போலீஸ் மேல எவ்வளவு மரியாதை வரும்.யாரோ ஒரு சிலர் வாங்கறதுனால எவ்வளவு கெட்ட பேர்"

மறுபடியும் பழைய ஆஸ்பிட்டல் போய் காதுக்கு தையல் போட்டு வீடு வருகையில் மணி9.40

நடுவில் ஏட்டு இரண்டு முறை போன் செய்து விசாரித்தார்.

மறு நாள் காலை வழக்கம் போல 8 மனிக்கு விடிந்தது.

ராவிடமிருந்து போன்."டேய் டாக்டர் சொல்லியும் பார்மஸிஸ்ட் சொல்லியும் போலீஸ்காரன் அவன் வேளைய காமிச்சிட்டாண்டா"

"ஏன் என்னாச்சு"

"அவ்வளவு நேரம் வலியோட உக்காரவச்சி ஒன்னறை பக்கம் ஸ்டேட்மெண்ட் எழுத கூலி எவ்வளவு தெரியுமா..?

500ரூபா.அதையும் இரவு 10.15 மணிக்கு கூச்சமில்லாம வந்து கேட்டு வாங்கிட்டு போய்ட்டாண்டா.

அதை அப்பவே வாங்கிட்டு சீக்கிறம் அனுப்பியிருந்தாலும் பரவால்ல..என்னோட நெலமய விட காசு வாங்கறதுக்கு இப்படியெல்லாம் லேட் செஞ்சாதான் தருவாங்கன்னு வேனும்னே பண்னியிருக்காண்டா"

ஹூம் என்னத்த சொல்றது...இந்த காலத்துல அடுத்தவங்க துன்பத்த விட காசுதானே முக்கியம்.....

அவர் தொழில் தர்மம் அவருக்கு.....

புத்தாண்டும் ஒரு போலீஸ்காரரும் பாகம்- 1

2009-01-07T22:56:00.000+05:30

புத்தாண்டு கொண்டாட்டங்கள் முடிந்த இரவு 2.30மனி. லேட்டாக வந்து படுத்ததால் விடியற்காலை 8 மனிக்கு வழக்கம் போல...எழ முடியாத... குளிரில் இன்னமும் கொஞ்ச நேரம் தூங்கலாமே என்ற கிறக்கம்.

*இளமையெனும் பூங்காற்று*....செல் பாட்டை கேட்டு எடுத்து பார்த்தால்...கரூரிலிருந்து நண்பர்..

"ஏம்ப்பா எழுந்துட்டியா இன்னமும் பெட்டிலேவா"

"ஏன் ராசா...நைட் லேட்"

" அதான் தெரிஞ்ச விஷயமாச்சே...நம்ம ராகவாச்சாரிக்கு ஆக்ஸிடெண்ட்டாம் உனக்கு தெரியுமா"

"எப்போ எங்க எப்படி யாரார்ல்லாம்...."

"இருப்பா பதட்ட படாம கேள்...எனக்கு சரியா தகவல் வரல...நீ தான் விசாரிச்சு உடனே எனக்கு போன் பன்னனும்....அப்றம் எதுக்கும் டாக்டர கேள் அவர்தான் தகவல் சொன்னார்..."

டாக்டர் எங்களுக்கு நெருங்கிய நண்பர்..நான் வெஜ் சாப்டுட்டு பல்லை எதுல குத்தலாம்னல்லாம் அய்டியா கேக்கறதுண்டு..

"சரி ராசா நா அப்புறம் பேசறேன்.."

அவசரமாக கிளம்பினேன்.

உள்ளிருந்து அதைவிட அவசரமாக ஒரு குரல்..

"எங்க கிளம்பிட்டிங்க
பண்டிகை நாளும் அதுவுமா"

"அய்யய்யோ இன்னைக்கு என்னம்மா பண்டிகை"

"புது வருஷம் பொறக்குதுல்ல"

"அது உனக்கு பண்டிகையா..."

:இரு இரு உங்கூட பேச நேரமில்ல
"ராகவனுக்கு ஆக்ஸிடெண்ட்டாம் போய் பார்த்துட்டு வந்துடறேன்'

"ஏங்க எப்படி ஆச்சாம்.... அந்தண்ணா நல்லாருக்காராமா"

"தெரியல அப்புறம் சொல்றேன்"

பல்சரை வேகமாக ஓட்டவே பயமாக இருந்தது. மற்ற நேரங்களில் எனது குறைந்த பட்ச வேகமே 70கிமீ தான்.

4கி மீ தொலைவில் அமைந்திருந்த அந்த எலும்பு முறிவு மருத்துவமனையை நெருங்கிணேன்.